Page 11 - Дуендун
P. 11
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
А.О. РОССЕТ-СМИРНОВОЙ А.О. РОССЕТ-СМИРНОВАҔА
В тревоге пестрой и бесплодной Дьоһун сибиэт, дыбарыас да
Большого света и двора Көлдьүн күүгээн дүрбүөнүн,
Я сохранила взгляд холодный, Көнө сүрэх, көҥүл күүһүн,
Простое сердце, ум свободный, Кырдьык кыымнаах төлөнүн
И правды пламень благородный, Ымыттан да көрбөккө
И, как дитя, была добра; Оҕолуу ылынан да;
Смеялась над толпою вздорной, Дьиҥ баарынан аһаҕастык
Судила здраво и светло, Элэктиирим көр-нар дьонун,
И шутки злости самой черной Хара санаа ньоҕой сууһун
Писала прямо набело. Сууһарарым, көннөрбөккө.
1832 г.
Е.П. БАКУНИНОЙ Е.П. БАКУНИНАҔА
О милая, повсюду ты со мною, Сэгэриэм, мэлдьи сүрэхпэр бааргын эн,
Но я уныл и втайне я грущу. Мин санньы куруспун, кистээн суохтуубун.
Блеснет ли день за синею горою, Күөх хайа кэтэҕэр сүтүө дуо, күн киирэн,
Взойдет ли ночь с осеннею луною - Күһүҥҥү ыйдаах түүн кэлиэ дуо, лүҥкүрэн -
Я всё тебя, прелестный друг, ищу; Кэрэчээн биэбэйбин мин куруук суруубун;
Засну ли я, лишь о тебе мечтаю. Нуктуум да, таптыы, баҕара көрөбүн
Одну тебя в неверном вижу сне; Соҕотох эйигин, албын түүлбүнэн,
Задумаюсь - невольно призываю, Чуҥкуйуум да - куолаһыҥ имэҥинэн
Заслушаюсь - твой голос слышен мне. Санаабын аймыыргын көрө сөҕөбүн.
Рассеянный сижу между друзьями, Аахайбат эбиппин доҕор дьоннорбун,
Невнятен мне их шумный разговор, Өйбөр да туппаппын ол дьон күйгүөнүн,
Гляжу на них недвижными глазами, Мээнэ биир сири көрөн олоробун,
Не узнает уж их мой хладный взор! Бүдүүлээн көрбөппүн, ким да дьүһүнүн!
1816 г.
