Page 100 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарда

И скрип, и плеск парома, Ыраах үөскэ.
И крик «Скорей!», Паром кыыкырдыыр,
Потом раскаты грома «Түргэтээҥ!» - диэн хаһыы.
И дождь. Потом Этиҥ. Үөһэттэн ардах.
Детдом на берегу. Кытылга детдом.

Вот говорят, Этэллэр этэ,
Что скуден был паек, Ас-үөл кырыымчык,
Что были ночи Түүн тымныы дьиэтэ,
С холодом, с тоскою, - Утуйуоҥ хам аччык.
Я лучше помню Өйдүүбүн, чуолкай
Ивы над рекою Кытыл күөх үөтүн,
И запоздалый Түүн үөһэ чаҕылхай
В поле огонек. Кулуһун үтүөтүн.

До слез теперь Харахпыт уулана
Любимые места! Ахтар миэстэбит!
И там, в глуши, Үтүөтэ улахана
Под крышею детдома Детдом дьиэбит.
Для нас звучало, Кыһыыта олуһа
Как-то незнакомо, Элэктиир курдук,
Нас оскорбляло «Тулаайах» тыл сууһа
Слово «сирота». Кыынньыыра олустук.
Хотя старушки Олохтоох сэлиэнньэ
Местных деревень Эмээхсин өттө
И впрямь на нас Биһини наар инньэ
Так жалобно глядели, Тулаайах дэһэ
Как на сирот несчастных, Аһына көрөллөр.
В самом деле, Ол эрэн дьыл-хонук
Но время шло, Суһаллык көтөллөр,
И приближался день, Чугаһыыр бэлиэ күн.

Когда раздался Сэрии ыар кэмин
Праведный салют, Эрэйин түмүктүү,
Когда прошла Салют ньиргиэрин
Военная морока, Истэбит. Дьол-үөрүү
И нам подъем Санаа көтөҕүллэр
Объявлен был до срока, Көнүө олохпут
И все кричали: Хаһыы иһиллэр:
- Гитлеру капут! - Гитлер капут!

98