Page 98 - Дуендун
P. 98
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
Вихревыми, холодными струями Сыа хаары көтүтэр ытылба
Ветер движется, ходит вокруг, Тыал оонньуур, тулаҕар эриллэр,
А в саду говорят поцелуями Оттон ол садка уураһыы алыба,
И пожатием пламенных рук. Көр-күлүү уоҕа да дэлэй дэһэллэр
Заставать будет зоренька макова Ол көрү-күлүүнү, харах да уутун
Эти встречи - и слёзы, и смех. Баттаһыа тыҥ хата кыыһар туҥата.
Красота не у всех одинакова, Кэрэ да дьон ахсын тэҥ дуо, куруутун
Одинакова юность у всех! Эдэр саас тэҥҥэ бэриллэр куолута!
Только мне, кто любил, Миигин таптыыр да,
Тот не встретится, Кэлбэт, кыыс оҕото,
Я не знаю, куда повернуть, Билбэппин, барар сир баар дэтэрдии,
В тусклом свете блестя, гололедица Өлбөөрө сырдыыр били уу тоҥото
Предо мной обозначила путь. Иннибэр суол үктээн эрэр дии.
У ЦЕРКОВНЫХ БЕРЕЗ ИТЭҔЭЛ ХАТЫҤЫН АТТЫГАР
Доносились гудки Тэйиччи бириистэн чуумпутун
с отдаленной пристани. Борохуот үөгүтэ үрэйдэ.
Замутило дождями Тоҥ халлан унаар күөх ньуурун
Неба холодную просинь, Быыс ардах силбигэ бүрүйдэ.
Мотыльки над водою, Саһарбыт сэбирдэх толорбут
усыпанной желтыми листьями, уу ньуурун симигэс кэрийбэт,
Не мелькали уже - надвигалась осень... Күһүҥҥү уу тоҥот тыын биэрбэт.
Было тихо, и вдруг Налыйбыт чуумпуга эмискэ
будто где-то заплакали, - ханна эрэ ытабыл иһиллэр -
Это ветер и сад, Ити тыал саһарбыт сад кыйа
Это ветер гонялся за листьями, Күһүҥҥү куораты кэриимниир
Городок засыпал, Сэбирдэх көмнөҕүн ытыйа,
и мигали бакены итиэннэ бакена чипчиҥниир
Так печально в ту ночь у пристани. Бириистэн түүн хаҕыс дьүһүнэ.
У церковных берез, Дьыл-хонук ыар тыына хараарпыт
почерневших от древности, хараам дьиэ хатыҥын анныгар
Мы прощались, Чинара сытынан туймаара
и пусть, арахсан,
опьяняясь чинариком, атаарсыы үгэнэ,
Кто-то в сумраке, Хараҥа үөһүттэн ким эрэ
злой от обиды и ревности, күнүүлээн киҥнэнэ, киэбирэ,
Все мешал нам тогда одиноким фонариком. Банаарын уотунан аймана мэһэйдиир түгэнэ.
