Page 103 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн

Тихо ответили жители, Олохтоох дьон обуоһу атаара
Тихо проехал обоз. Батыһа көрөллөр чуумпуран.
Купол церковной обители Кылабыыһа куупала хараара
Яркой травою зарос. Бүөлэммит отунан-маһынан.

Там, где я плавал за рыбами, Сөтүөлүүр үрэҕим кытылын
Сено гребут в сеновал: Оттооннор тиэргэҥҥэ таспыттар,
Между речными изгибами Итиэннэ нүөлсүтүү ханаалын
Вырыли люди канал. Хороннор хонууга ыыппыттар.

Тина теперь и болотина Таптаабыт үрэҕим тулата
Там, где купаться любил. Бырыы да бадараан эйгэтэ.
Тихая моя родина, Мин дойдум уу-чуумпу уйата
Я ничего не забыл. Өйбөр баар урукку кэрэтэ.

Новый забор перед школою, Оскуолам олбуордаах саҥалыы
Тот же зеленый простор. Күөх сирэм тэллэхтээх ол иһэ.
Словно ворона веселая, Ытынным, ааспыты хат саныы
Сяду опять на забор! Үөр тураах кэриэтэ тиллиһэ!

Школа моя деревянная!.. Ити мин эргэ мас оскуолам!..
Время придет уезжать - Арахсар кэм ыган кэлбитэ -
Речка за мною туманная Мин суолбун үрэҕим батыһыа
Будет бежать и бежать. Тоҥолох эргиири кэритэ.

С каждой избою и тучею, Сууллуохтуу уолутар этиҥтээх
С громом, готовым упасть, Былыттан, дьиэлэртэн арахсан,
Чувствую самую жгучую, Сүрэҕи нүөлүтэр имэҥнээх
Самую смертную связь. Аймаата арахпат ахтылҕан.

ДАВАЙ, ЗЕМЛЯ ИЙЭ СИР, ЧЭЙ ЭРЭ

Давай, земля, Ийэ сир, чэй эрэ,
Немножко отдохнем Сынньана түһүөххэ
От важных дел, Күннээҕи түбүктэн,
От шумных путешествий! Көччүйэр күүлэйтэн
Трава звенит? Күөх сирэм суугуна,
Волна лениво плещет, Уу чалым долгуна,
Зенит пылает Саҕахха умайар
Солнечным огнем! Күн уота угуйар!