Page 97 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн

ЗИМНИМ ВЕЧЕРКОМ КЫҺЫҤҤЫ КИЭҺЭҔЭ

Ветер не ветер - Тыалы тыал диэбэккэ -
Иду из дома! Тахсабын дьиэбиттэн!
В хлеву знакомо Ыал далын диэкиттэн
Хрустит солома, Солуома суугунуур,
И огонек светит. Быыкаа уот суһумнуур.
А больше - Итинтэн ураты -
ни звука! Тыас суох, ончу!
Ни огонечка! Уот да суох олоччу!
Во мраке вьюга Силлиэ тыал ыһылла
Летит по кочкам. Дулҕанан ытыллар.
Эх, Русь, Россия! Россия, эх, Русь!
Что звону мало? Тоҕо бу чэки-курус?
Что загрустила? Тыас-уус суох дуо?
Что задремала? Чуҥкуйа утуйдуоҥ?
Давай пожелаем Баҕарыах үтүөнү,
Всем доброй ночи! Уоскулаҥ күөх түүнү!
Давай погуляем! Чэй эрэ, күүлэйдиэх!
Давай похохочем! Көччүйэ көрүлүөх!
И праздник устроим, Чалбараҥ тэриниэх,
И карты раскроем. Хаартыны тэлгэтиэх.
Эх! Козыри свежи. Эх! Куоһур бэһэлэй.
А дураки те же. Акаары да дэлэй.
1970 г.

ГОЛОЛЕДИЦА УУ ТОҤОТ

В чёрной бездне Киҥкиниир киэҥ куйаар
Большая Медведица Араҥас сулуһа
Так сверкает! Отрадно взглянуть. Тырымныыр! Көрүөхтэн кэрэ дии.
В звёздном свете блестя, гололедица Үөр сулус сырдыгар алтыһа
На земле обозначила путь. Сиргэ уу тоҥот суол үктээн эрэр дии.

Сколько мысли, Төһөлөөх санааны,
И чувства, и грации Иэйиини, ыраны
Нам являет заснеженный сад! Хаардаах сад туймаарда көбүтэр!
В том саду ледяные акации Түннүгүм чанчыгар оһуордаах кырыаны
Под окном освещённым горят. Ити сад чаҕыла күөдьүтэр.