Page 108 - Дуендун
P. 108
Кыттыһыым - сахалыы саҥарда
Ах, кто не любит первый снег Үрэххэ, тоҥмут муус үрдүнэр,
В замерзших руслах тихих рек, Ойууру, селону, киэҥ маары
В полях, в селеньях и в бору, Тыал үрэн сылаастык үллүйэр
Слегка гудящем на ветру! Ама ким таптаабат сыа хаары!
1955 г.
СОСЕН ШУМ ОЙ БЭС СУУГУНА
В который раз меня приветил Хас төгүл айхаллыы көрүстэ
Уютный древний Липин Бор, Липин Ой Бэһэ сэлиэнньэ,
Где только ветер, снежный ветер Онно хас үйэ хатыһар сөрүөстэ
Заводит с хвоей вечный спор. Хаардаах тыал хас бэһи таах инньэ.
Какое русское селенье! Оннук ээ, нуучча сэлиэнньэтэ!
Я долго слушал сосен шум, Өр да өр мин астына истэбин
И вот явилось просветленье Киэһээҥҥи санаабын минньитэ
Моих простых вечерних дум. Күөх чагда суугунуур сиккиэрин.
Сижу в гостинице районной, Оройуон көстүүнэй дьиэтигэр
Курю, читаю, печь топлю, Олорон ааҕабын, оһох оттуна,
Наверно, будет ночь бессонной, Таптыыбын уум кэлбэт түүнүгэр
Я так порой не спать люблю! Астына хонобун туттуна.
Да как же спать, когда из мрака Уум кэлиэ дуо, хараҥа үөһүттэн
Мне будто слышен глас веков, Түҥ былыр дуораана эҥсиллэр,
И свет соседнего барака Ыкса баар бараак диэкиттэн
Еще горит во мгле снегов. Хаарга уот сырдыга эбиллэр.
Пусть завтра будет путь морозен, Баҕардар, сарсын тыал иһиирдин,
Пусть буду, может быть, угрюм, Баҕар мин, тоҥкуруун да туруум,
Я не просплю сказанье сосен, Бэс чагда үөтүүлээх сэһэнин
Старинных сосен долгий шум. Истэммин түлэй түүн уйгууруум.
1967 г.
НОЧНОЕ ТҮҮҤҤҮГЭ
Если б мои не болели мозги, Өйбүн баайбатар ыарыы дьалыҥа
Я бы заснуть не прочь. Утуйуом да этэ бөөлүүн.
Рад, что в окошке не видно ни зги, - Үөрэбин түннүкпэр быт симэр хараҥа
Ночь, черная ночь! Түүн, чох хара түүн!
