Page 110 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарда

ПОЛНОЧНОЕ ПЕНИЕ

Когда за окном Түннүккэ хараҥа
потемнело, ыаһырда,
Он тихо потребовал спички Испиискэ ханнаный, диэн эттэ
И лампу зажег неумело, Ойоҕор мөҥүттэ-мөҥүттэ
Ругая жену по привычке. Нэһиилэ лаампатын уматта.
И вновь колдовал Арыгы обото баһыйан,
над стаканом, эмиэ хат
Над водкой своей, с нетерпеньем... Иһитин ыы-бычча толордо.
И долго потом не смолкало Өр да өр дьиэ дьонун кыһайан
Его одинокое пенье. Соҕотох кутура олордо.
За стенкой с ребенком возились, Ис хоско уйгуурбут оҕолуун
И плачь раздавался и ругань, Ытабыл, үөхсүү да хойунна,
Но мысли его уносились Оттон эр, санаата хойморуун
Из этого скорбного круга... Кый бырах атыҥҥа оҕунна.
И долго без всякого дела, Ханнык да сылтаҕа суох мээнэнэн
Как будто бы слушая пенье, Ол хойгур тойугу иһиллии
Жена терпеливо сидела Бүтэйдии кэтэһэр эрэнэн
Его молчаливою тенью. Кэргэнэ тулуурдаах киһилии.
И только когда за оградой Ол кэмҥэ банаардаах остуорас
Лишь сторож фонариком светит, Көһүннэ сээбэҥнээн ааһара,
Она говорила: - Не надо! - Туох аатай, түүннэри, бүт дуорас!
Не надо! Ведь слышат соседи! - Дьону аймаама, - диир дьахтара.
Он грозно Дьэбирдик
вставал, ыадастан
как громила. турбута:
- Я пью, - говорил, - ну и что же? Туох баарый, иһэрим-аһыырым?
Жена от него отходила, Ойоҕо хоһугар ааспыта:
Воскликнув: - О Господи Боже!.. - -Көр-иһит даа, Айыы Таҥара!..
Меж тем как она раздевалась Ол кэннэ сытардыы тэриннэ,
И он перед сном раздевался, Эр киһи кэнниттэн сүөдэҥниир
Слезами она заливалась, Биирдэрэ ытыыра билиннэ,
А он соловьем Атына ырыата
заливался... сэтэриир.

ПРОЩАЛЬНАЯ ПЕСНЯ АРАХСЫЫ ЫРЫАТА

Я уеду из этой деревни. Өрүскэ муус эрдэ туруута
Будет льдом покрываться река, Барыаҕым дьиэбиттэн букатын.
Будут ночью поскрипывать двери, Баҕардар аан тыаһаан биллэрдин,
Будет грязь на дворе глубока. Уу, чалбах, бадараан да хаайдын.