Page 109 - Дуендун
P. 109
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
В горьких невзгодах прошедшего дня Сүрбүн хам баттыы ардах наар кутта
Было порой невмочь. Ааспыт күннэри бүгүстүү.
Только одна и утешит меня - Арай, биир эрэ санаабын уоскутта -
Ночь, черная ночь! Түүн, чох хара түүн!
Грустному другу в чужой стороне Ыраахтан сааратар тыл көҕө
Словом спешил я помочь. Доҕорум санаатын көтөхтүн.
Пусть хоть немного поможет и мне Ыалластын кыра да көмөҕө
Ночь, черная ночь! Түүн, чох хара түүн!
Резким, свистящим своим помелом Иһиирэр силлиэттэн эһиннэ сэниэм
Вьюга гнала меня прочь. Бүк түһэ көҕүстүүн, сүһүөхтүүн.
Дай под твоим я погреюсь крылом, Саһыар дуу, кынаккар иһийиэм
Ночь, черная ночь! Түүн, чох хара түүн!
НАСТУПЛЕНИЕ НОЧИ ТҮҮН ЫГАР
Опять заря Дьэ эмиэ
Смеркается и брезжит Күн киирэр сарыала
На мёрзлый снег, Тоҥ хаарга,
На крыши деревень, Кырыыһа ахсын тайанна,
И в гробовом Өлбүттүү
Затишье побережий Иһийбит кытылга
Еще один Эмиэ биир күн
Пропал безвестный день. Суола-ииһэ суох баранна.
Слабеет свет... Им өстө.
Вот-вот... ещё немножко. Сүтүөхчэ сүппэккэ
И, поднимаясь Өссө да өһөстө
В меркнущей дали, Тумарык биэрэккэ.
Весь ужас ночи Сир-буор анныттан
Прямо за окошком Түүҥҥү суос ордук
Как будто встанет Түннүккэ ыттан
Вдруг из-под земли! Өҥөҥнүөх курдук!
И так тревожно Дьиксинии баһыйда.
В час перед набегом Тыыннааҕа, суоллааҕа биллибэт
Кромешной тьмы Быт симэр хараҥа
Без жизни и следа, Сабардыан иннинэ,
Как будто солнце Улахыын-улахан
Красное над снегом, Кыһыл күн арахта
Огромное, Хаһан да эргиллэн
Погасло навсегда! Төннүө суох курдук!
