Page 114 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

И так легки былые годы, Хонууну, уулары үрдүнэн
Как будто лебеди вдали Сир-дойду таманын кэритэн
На наши пастбища и воды Үөр куба көтөрүн кэриэтэ
Летят со всех сторон земли! Ааспыт кэм үчүгэй да этэ!

И снова в чистое оконце Ып-ыраас түннүкпэр тайана
Покоить скромные труды Бэйэтин үлэтин түмүктүү
Ко мне закатывалось солнце, Күн кыыһар сарыала ыйанна,
И влагой веяли пруды. Аас туман көттө үллүктүү.
1965 г.

ЗИМНЯЯ ПЕСНЯ КЫҺЫҤҤЫ ЫРЫА
В этой деревне огни не погашены. Бу сэлиэнньэ түүннэри эргиччи уоттаах.
Ты мне тоски не пророчь! Эн миэхэ соҥноомо куруһу!
Светлыми звездами нежно украшена Көй сулус маннык симиир буолуохтаах
Тихая зимняя ночь. Кыһыҥҥы чуумпу түүн суһумун.
Светятся, тихие, светятся, чудные, Дьикти чуумпутук сырдыыр тыа саҕата
Слышится шум полыньи. Иһиллэр от симик суугуна.
Были пути мои трудные, трудные. Айаным суола ыарахан-ыарахан этэ да.
Где же вы, печали мои? Ханнаный, санньыар курус тыына?
Скромная девушка мне улыбается, Кыыс оҕо сэмэйдик мичээрэ тоһуйар,
Сам я улыбчив и рад! Мин эмиэ үөрэбин мичээртэн!
Трудное, трудное - все забывается, Ханнык да ыарахан - тута сыһыйар
Светлые звезды горят! Сулустар сырдыыллар кэйээртэн!

Кто мне сказал, что во мгле Ким эттэ, бүрүйдэ
заметеленной түлэй ыас хараҥа
Глохнет покинутый луг? Тулалыыр хонуунуу ыйыста?
Кто мне сказал, что надежды Ким эттэ, эрэлиҥ суох,
потеряны? сүттэ ыйдаҥа?
Кто это выдумал, друг? Ким ону тобулан таһаарда?

В этой деревне огни не погашены. Бу сэлиэнньэ түүннэри эргиччи уоттаах.
Ты мне тоски не пророчь. Миэхэ эн соҥноомо куруһу!
Светлыми звездами нежно украшена Көй сулус маннык симиир буолуохтаах
Тихая зимняя ночь. Кыһыҥҥы чуумпу түүн суһумун.
1965 г.