Page 16 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

З.А. ВОЛКОНСКОЙ З.А. ВОЛКОНСКАЯҔА

Среди рассеянной Москвы, Москва дьалхаан үөһүгэр
При толках виста и бостона, Үтүргэни аахайбакка,
При бальном лепете молвы Баал көр-нар күйгүөнүгэр
Ты любишь игры Аполлона. Сүгүрүйэҕин Апполлоҥҥа.
Царица муз и красоты, Иэйии кэрэ сарыыссата
Рукою нежной держишь ты Айар илбис этитэрин
Волшебный скипетр вдохновений, Ап-хомуһун скипетрин
И над задумчивым челом, Нарын тарбаххар хамсата
Двойным увенчанным венком, Икки бүк үрдээн көстөҕүн.
И вьется и пылает гений. Гений уохтаах төлөнөҕүн.
Певца, плененного тобой, Умсугуйар тойуксуту
Не отвергай смиренной дани, Үтэйимэ, санаа хоту,
Внемли с улыбкой голос мой, Каталани ааһан иһэн
Как мимоездом Каталани Сыгаан кыыска иирэринии
Цыганке внемлет кочевой. Миигин манньыт мичээринэн.
1827 г.

Е.Н. УШАКОВОЙ Е.Н. УШАКОВАҔА

Я вас узнал, о мой оракул! Дьон сэмсиир уоругар билбэккэ,
Не по узорной пестроте Биитэр, эн суруккар тиийбэккэ
Сих неподписанных каракул; Мин тута сэрэйдим Эйигин:
Но по веселой остроте, Эн сытыы, суус тыллаах көргүнэн,
Но по приветствиям лукавым, Имнэнсэр эн үөннээх өйгүнэн,
Но по насмешливости злой Элэктиир хаадьыгын, дьээбэҕин
И по упрекам. столь неправым, Төттөрү этиппэт. сэмэҕин,
И этой прелести живой. Уонна бу дьикти кэрэҕин.
С тоской невольной, с восхищеньем Санааҕа ыллара, кэрэхсии
Я перечитываю вас Аймана көрөбүн эйигин,
И восклицаю с нетерпеньем: Тэһийбэт-тулуйбат эристиин:
Пора! В Москву! В Москву сейчас! Москваҕа барыах диэм, билигин!
Здесь город чопорный, унылый, Бу куорат тоҥкуруун да, чуҥкук
Здесь речи - лед, сердца - гранит; Истэр тыл манна - муус, сүрэх таас,
Здесь нет ни ветрености милой, Манна суох көр-дьээбэ, баракаас
Ни муз, ни Пресни, ни харит. Иэйии да, Пресня суох, ол курдук.
зес а 1830 г.

14