Page 13 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн

*** ***
Как наше сердце своенравно! Сүрэх нүөйэ ахтар бүччүм
. томимый вновь, . мэлдьи наар,
Я умолял тебя недавно Сөһүргэстээн көрдөспүтүм
Обманывать мою любовь, Тапталбын таҥнарымаар.
Участьем, нежностью притворной Түөкэй мичээр тырымынан
Одушевлять свой дивный взгляд, Ымманыта убаммыккын,
Играть душой моей душевной, Уотунан уонна дьаатынан
В нее вливать огонь и яд. Дууһабын моруу гыммыккын.
Ты согласилась, негой важной Билиммитиҥ таптал уоҕар
Наполнился твой томный взор. Уунан туолар көмүскэҥ.
Твой сладострастный разговор Умсугутар сэһэн-сэппэн,
И то, что дозволяешь нежно, Туох көҥүллээх буолуоҕар,
И то, что запрещаешь мне Туохтан тэйиэс туттарбар
Все впечатлелось неизбежно Барыта сөҥөн иҥэ сылдьар
В моей сердечной глубине. Сүрэх түгэх хаппарыгар.

ПРИЗНАНИЕ БИЛИНИИ
(Александре Ивановне Осиповой) (А.И. Осиповаҕа)

Я вас люблю, хоть и бешусь, Таптыыбын да - кэлэнэбин
Хоть это труд и стыд напрасный, Сиэргэ баппат быһыыбыттан
И в этой глупости несчастной Ыар да буоллар кыбыстабын,
У ваших ног я признаюсь! Атаххар үҥэ билинэбин!
Мне не к лицу и не по летам... Майгыбынан да, сааспынан мин
Пора, пора мне быть умней! Өйдүөх баара, тэҥэ суохпун!
Но узнаю по всем приметам Оннук да буоллар сэрэйэбин
Болезнь любви в душе моей: Таптал муҥа өспөт уоҕун:
Без вас мне скучно, - я зеваю; Суоххар чуҥкук - санньыйабын,
При вас мне грустно, - я терплю; Бааргар - саллар күүс баһыйар,
И, мочи нет, сказать желаю, Таптыыр аанньалыам! - диир баҕабын
Мой ангел, как я вас люблю! Саараҥ санаа киэр хаһыйар.
Когда я слышу из гостиной Аан хоско тыаһа суох хаамаргын,
Ваш легкий шаг, иль платья шум, Ырбаахыҥ чуумпу суугунун,
Иль голос девственный, невинный, Эн чаҕаан, оҕолуу куоласкын
Я вдруг теряю весь свой ум. Истиим да, уоскуйуо суохпун.
Вы улыбнетесь - мне отрада; Мичээрдиэҥ - көнньүөрэ үөрэбин,
Вы отвернетесь - мне тоска; Киэр туттуоҥ - санньыйа түһэбин,
За день мучения - награда Миэхэ эн илииҥ сылааһа