Page 14 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

Мне ваша бледная рука. Күн муҥун аһарар былааһа.
Когда за пяльцами прилежно Быысапка анньаары ии маскар
Сидите вы, склонясь небрежно, Хараххын, баттаххын санньыта
Глаза и кудри опустя, Олорон, чуумпуран ыларгар
Я в умиленьи, молча, нежно Санаабын, сүрэхпин манньыта
Любуюсь вами, как дитя!.. Оҕолуу үөрэбин аттыгар!
Сказать ли вам мое несчастье, Ыраах бараргын санатаҥҥын,
Мою ревнивую печаль, Этиэм дуу, күнүү, сүрэх ыалдьа
Когда гулять, порой в ненастье, Дууһам айманар кыланыытын.
Вы собираетеся в даль? Силбик күн бииргэ эн сылдьа,
И ваши слезы в одиночку, Туохтан харах ууланарыгар
И речи в уголку вдвоем, Соҕотохсуйуу тыына биллэр,
И путешествия в Опочку, Опочкоҕа ыалдьыттыыргар,
И фортепьяно вечерком? Бэл музыка абылаҥ киэһэтигэр?
Алина! Сжальтесь надо мною. Алина! Аһын дуу, миигин, эн,
Не смею требовать любви. Таптал хардатын эрэйбэппин,
Быть может, за грехи мои, Холус майгым имэҥинэн
Мой ангел, я любви не стою! Билинэбин, кэлэппиппин.
Но притворитесь! Этот взгляд Түөкэйдээмэ! Эн эйэҕэс
Все может выразить так чудно! Көрүүҥ да, эрэли күөдьүтэр!
Ах, обмануть меня не трудно!.. Миигин албынныыр кэбэҕэс!..
Я сам обманываться рад! Албыннанарым өссө үөрдэр!
1826 г.

Е.С. СЕМЕНОВОЙ Е.С. СЕМЕНОВАҔА

Ужель умолк волшебный глас Семенова иэйэр кута -
Семеновой, сей чудной музы? Дьикти куолас номнуо өстө,
Ужель, навек оставя нас, Биһигиттэн тэйэ тутта
Она расторгла с Фебом узы, Ама, Фебаҕа өһөстө,
И славы русской луч угас? Нуучча килбиэн кыыма сөхтө
Не верю! Вновь она восстанет. Эрэнэбин, хаттан төннүөн,
Ей вновь готова дань сердец. Сүрэх үөрүүнэн төлөннүрүөн.
Пред нами долго не увянет Өйгө-санааҕа сүппэт өтөр
Ее торжественный венец. Талба талаан үрдээн көстөр.
И для нее любовник славы, Таптал уохтаах бэлэҕин
Наперсник важных Аонид Аонит таас биһилэҕи
Младой Катенин воскресит Эдэр Катенин тилиннэриэ
Эсхила гений величавый Улуу Эсхил генийин
И ей (порфиру) возвратит. Эмиэ киниэхэ төнүннэриэ.
1821 г.