Page 138 - Дуендун
P. 138
Кыттыһыым - сахалыы саҥарда
12 12
То жизнь - иль сон предутренний, когда Олох - эбэтэр, сарсыарда түүлэ эрэ,
Свежеет воздух, остужая ложе, Күүлэ тымныйан, салгына чэбдик да,
Озноб крылатый крадется по коже Тымырга «дьар» гына сайар тымныыта
И строит сновиденье царство льда? Муус куйаар эйгэтин сахта дуо, түүл сүрэ?
Обманчива явлений череда: Хараҕы баайар түөрэккэй көстүүгэ:
Где морок, где существенность, о Боже? Ис дьиҥэр-ханныгар Таҥара албакаат,
И явь и греза - не одно ль и то же? Кырдьык дуу, түүл - синэ биир буолбаат?
Ты - бытие; но нет к Тебе следа. Дьиҥ диэн - олох Эн; суол суох тиийэргэ.
Любовь - не призрак лживый: верю, чаю!... Таптал - албын көлдьүнэ буолбатах, билэбин!...
Но и в мечтанье сонном я люблю, Таптыыбын ыра түүл түстүүр кэрэ эрэлбин,
Дрожу за милых, стражду, жду, встречаю... Нарын сэгэрбин аймана, кэтэһэ көрсөбүн.
В ночь зимнюю пасхальный звон ловлю, Истэбин, кыһыҥҥы пасха чуор собуонун,
Стучусь в гроба и мертвых тороплю, Тоҥсуйан аастым бэл өлбүт дьон хоруобун,
Пока себя в гробу не примечаю. Түүйэр да эрдэ диэм, хоруоптаах өлүкпүн.
Декабрь 1919 - февраль 1920
