Page 157 - Дуендун
P. 157
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
Но - грохотом чревата тишина. Сэрии дарбаана - чуумпу үрэллэр.
Костыль отброшен, вылечена рана. Тайах мас арахсар, баас-үүт бүрүллэр.
Стучит, пищит короткая волна Дуолан акыйаан магнит иитиинэн
в магнитной атмосфере океана. дохсун долгун хаһыыра кырбаһар.
Пищит волна, и вдалеке видна Хаһыырар долгуннуун ыраахха эҥсэн
сиреневая дымка урагана. уордаах холорук кимиэлэ ытыллар.
Тяжелая вода освящена Уран атомын олоххо туһаайаарылар
для верной службы атому урана. Ыарахан ууну сибэтии гыналлар.
И как ни пахнут новые духи, Төһө да тэтэркэй сымаланы айаннар
из розового созданные мирра, духуу аҥнар сытынан тунуйдар,
как ни звонки вокальные верхи, төһө да үрдүк куолас чаҕаара туойдар,
как ни сияют Орион и Лира, төһө да Орион, Лира сыдьаайдар,
как ни звучат великие стихи - төһө да улуукан поэзия дуорайдар -
еще нет вести о начале мира! сурах суох, өссө да эйэ туһунан.
*** ***
Еще нет вести о начале мира, Сурах суох, өссө да эйэ туһунан,
и раненый лежит спиной к войне. бааһырбыт сытар сэриигэ көхсүнэн,
Шумит фонтан, цветной, как птица лира, Тыаһыыр, ырыаһыт лира өҥүнэн, фонтан,
а смерть уже дежурит в стороне. оттон өлүү кэтиир күөһүн өрүнэ.
Сирена воет в синеве эфира, Күөх тунаар тумарык, сирена улуйар.
и стекол нет в расстрелянном окне. Үлтү ытыллан тааһа суох түннүктэр.
Кричит земля: «Немедленного мира!» «Түргэнник эйэни!» - Сир кытта кыланар.
Но враг и мертвый бредит обо мне. Тыыммын маныыллар кыр өстөөх, өлүктэр.
Он говорит: «Нет повода для спора!» «Туох да мөккүөр суох!» - диэн этэллэр
(А кровь сочится с бульканьем вина.) (арыгы өҥнөөх кыа хаан халыйар.)
Проели черви яблоко раздора, Иирээн төрүөтүн чиэрбэлэр кэрбииллэр,
утихла боль, утешилась жена, ыарыы хаптайар, кэргэним уоскуйар,
эфир дрожит от радостного хора, үөрүү-дьол хорунан салгын ыанньыйар,
но - грохотом чревата тишина! сэрии дарбаана - чуумпү үрэллэр.
1945
