Page 160 - Дуендун
P. 160
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
*** ***
Просителей нынче не выносят: Умнаһыты аны дьон тулуйбаттар:
Не выслушав на полуслове бросят. Тыл аҥарын этитээт, истэ барбаттар.
Ты слушаешь, но выслушать не в силах, Эн истэҕин да, күүс тиийбэтэ көстөр,
А каково же мне, который просит? Мин хайдах буолабын, олох арахпаттар?
*** ***
Прелесть смоляных, вьющихся кудрей Эриллэр хойуу куудара имэҥэ
От багряных роз кажется нежней. Уот кыһыл роза нарынын тэҥэ.
В каждом уголке - тысячи сердец, Хас биирдии тиэрбэс - тыһыынча эр сүрэх,
В каждом завитке - тысячи скорбей. Хас биирдии сүүмэх - тыһыынча муҥ киҥэ.
*** ***
Какой мы ни возьмем язык и век, Ханнык да тылы, үйэни ылбытыҥ иһин,
Всегда стремился к знанью человек. Мэлдьи биир - билиигэ тардыһар киһи.
*** ***
От знанья в сердце вспыхнет яркий свет, Сүрэххэ чаҕыллар билии сырдыга,
Оно для тела - как броня от бед. Иэдээнтэн быыһыыр куйах курдуга.
КЫТ'А
*** ***
На мир взгляни разумным оком, Урут аахайбат хараххын аһан,
Не так - как, прежде ты глядел: Тулаҕын сыныйан көрөн ыл:
Мир - это море. Плыть желаешь? Тула эйгэ - муора. Баҕарыаҥ дуо?
Построй корабль из добрых дел. Үтүө дьыаланан тут хараабыл.
*** ***
Как тебе не надоело в каждом ближнем видеть скрягу, Салпатыҥ дуо, чугас дьоҥҥор кэччэгэйи сыбыыргар,
Быть слепым и равнодушным к человеческой судьбе! Киһи-аймах дьылҕатыгар дьүлэй-балай буоларгар!
Изгони из сердца жадность, ничего не жди от мира, Сүрэххиттэн иҥсэҕин үүр, туох буоларын кэтэһимэ,
И тот час безмерно щедрым мир покажется тебе. Оччоҕо тулаҥ бүтүннүү тупса түһүө - биһирэмэ.
*** ***
Пусть одежда будет грязной - Баҕар таҥаһым киртийдин,
чистым должен быть я сам, бэйэм сылдьыым ыраас аакка,
Горе вам, сердцем нечистым, горе вам, Сор-муҥ тоҥ сүрэхтээххэ,
дурным глазам. сор-муҥ хатыы харахтаахха.
