Page 21 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн

Сохраню ль к судьбе презренье? Манньыйбатах төлкөбүн
Понесу ль навстречу ей Ама, көрсө тахсыам дуо?
Непреклонность и терпенье Уолан кэмим өһөс күүһүн
Гордой юности моей? Мөлтөппөтөх муҥум дуо?
Бурной жизнью утомленный, Көр-нар олох солбонуттар,
Равнодушно бури жду: Буурҕаттан да толлуом суоҕа:
Может быть, еще спасенный, Хаттаан тиллии күүс-уох уктар
Снова пристань я найду... Дьол кытылын булларыаҕа.
Но, предчувствуя разлуку, Битим түүйэр арахсыы
Неизбежный, грозный час, Ыгым чааһын уһатаары,
Сжать твою, мой ангел, руку Тиэтэйэбин букатынныы
Я спешу в последний раз. Эн илиигин тутаары.
Ангел кроткий, безмятежный, Хараххын кистиир курдук
Тихо молви мне: прости, Долгуйуугун хам баттыы,
Опечалься: взор свой нежный Килбик бэйэҥ курустук
Подыми иль опусти; Санньыйа эт: бырастыы.
И твое воспоминанье Ааспыт сырдык ахтылҕаныҥ
Заменит душе моей Сүрбүн-куппун сылаанньытыа,
Силу, гордость, упованье Оҕо сааһым уолҕамчытын
И отвагу юных дней. Күүрээнин уҕарытыа.
1828 г.

ЦВЕТОК СИБЭККИ

Цветок засохший, безуханный, Кинигэҕэ кыбыллан өр
Забытый в книге вижу я; Куура хаппыт сибэккини
И вот уже мечтою странной Соһуччу булан көрөр
Душа наполнилась моя: Көбүттэ дьикти иэйиини:
Где цвел? Когда? Какой весною? Ханнык саас? Ханна? Хаһан?
И долго ль цвел? И сорван кем, Ким илиитэ туура тарта?
Чужой, знакомой ли рукою? Уонна дьэ, туохха анаан
И положен сюда зачем? Кинигэҕэ кыбытта?
На память нежного ль свиданья, Нарын таптал уурала,
Или разлуки роковой, Биитэр, быстах хоргутуу,
Иль одинокого гулянья Ойуур, алар нуурала
В тиши полей, в тени лесной? Баҕар, төрүөт буолта дуу?
И жив ли тот, и та жива ли? Ханналара эрэ буолла?
И нынче где их уголок? Дьылҕалара ханна тиэртэ?
Или уже они увяли, Биитэр, кырдьыы сабыдыала
Как сей неведомый цветок? Сибэккилии симэлиттэ?
1828 г.