Page 163 - Дуендун
P. 163
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
ХАКАНИ (ИБРАГИМ АФЗАЛАНДИН БАДИЛ)
Азербайджанский поэт XII века (11...-1199)
*** ***
Мне на свете равного нет, Бу сиргэ миэхэ тэҥнээх суох,
Поэта, как я, - славного нет. Мин курдук - ааттаах поэт суох.
Тот, кому любо сложенье слов, Ким тылы наардыырга холонор,
Ждет у меня обьяснения слов. Ол тылы быһаар диир, оннооҕор.
Атом я разума, им вращен, Өркөн өй атома, мин баарбын,
Солнце я, разумом вознесен. Өйбүнэн мин күҥҥэ баарабын.
Солнце слов я и властелин, Тыл ыйын атыттар - оттон мин,
Луны другие, я один. Тыл күнүн мин эрэ бас билэбин.
На три ступени ниже меня, Үс сүһүөх кэннэки турааччы,
О подкачках просят они же меня. Миигиттэн умналыы сатааччы.
Знай, без солнца бледна луна, Күнэ суох ый көстөр өлбөөрө,
Солнце светит - слепнет она. Күн көрүө - ый тута өлөрө.
Нет меня - схожи другие с луной, Мин суохпар - атыттар ыйга тэҥ,
Здесь я - не могут сравниться со мной. Баарбына - ким да суох миэхэ тэҥ.
ГАЗЕЛЬ
Твои стрелы пернатые - в сердце моем. Эн куорсуннаах оҕуҥ - сүрэхпэр хатанна.
Мне от них никаким не закрыться щитом. Быыһыыр кыаҕа суох булан куйах самынна.
Я вступил в обиталище чистой любви. Ып-ыраас тапталга бэринэн бэһирдим.
Я невольником стал, я растался с умом. Көҥүлбүн эрэ дуо, бэл өйбүн сүтэрдим.
О как странно, что птица летает без крыл Дьикти дии, эн эйгэҥ салгынын төлөнө
В этом воздухе пламенном, в мире твоем! Кыната суоҕу да, эргитэр өҥнөнө!
Я иду, и пути мне обратного нет Мин баран иһэбин, төннөр суол суох этэ
И любовь моя схожа со смертным мостом. Тапталым үүт-үкчү дьай-өлүү күрбэтэ.
