Page 171 - Дуендун
P. 171
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
*** ***
И стыд позабыт под оком голубым, Сып-сырдык харах да, сааппата өйдөммөт,
И честь на земном этом шаре, как дым. Бу сир ийэҕэ бэл чиэс диэн көрдөммөт.
Вставай, Низами, и заплачь от стыда, Низами, эн тур, саат, ытаа хаанынан,
Плачь кровью тем, кому кровь как вода. Хааны да уу курдук кэһэр дьон баарынан.
(перевод М. Шагинян) ***
*** Кырдьыктаах тыл-өс мэдьи бөҕө буолуохтаах!
Правдивая речь да пребудет крепка! Кырдьык - абытай, бэйэтэ да - уот курдук суостаах!
Ах, горько нам, горько,- ведь правда горька!
(перевод М. Шагинян)
*** ***
Только тот кто достоин вечной славы, кто добра Дьон албан ааты сүгэрин үйэлээх төрүөтэ -
Людям хочет, ценит правду выше серебра. Көмүстэн кырдьыгы сыаналыы күндүтүк көрүүтэ.
*** ***
Все же мир мне желанней, чем спор и война: Мин баҕам эйэҕэ: аараантан, сэрииттэн
В распрях - горе страны, в мире крепнет страна, Дойдуну сор буулуур, - чэчириир эйэттэн.
Не губи наших нив благадатные всходы, Тэпсимэ, бааһана чээлэй күөх быйаҥын,
Твой посев тоже смыть могут бурные воды. Син оннук ыһыыгын саас халаан ылыаҕын
*** ***
О друг стихов моих, чрез век спроси у них: «Низами?» - диэн ыйытыҥ, үйэ ааһыыта:
«Где Низами?». «Он здесь», - ответят каждый «Биһиэхэ», - диэхтэрэ хас хоһоон барыта.
