Page 184 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

РЫБАК

Бежит волна, шумит волна! Долгун түллэр, долгун эҥсэр!
Задумчив, над рекой Үрэх үрдэ; балыксыты
Сидит рыбак; душа полна Хаҕыс чуумпу аймыы эпсэр
Прохладной тишиной. Санааҕа бүк баттаппытын.
Сидит он час, сидит другой; Өр олорор, өссө, өссө;
Вдруг шум в волнах притих. Эҥсэр долгун ах барда...
И влажною всплыла главой Уу анныттан илэ көрсө
Красавица из них. Устан тахсар Айыы Куота.

Глядит она, поет она: Көрөн ылаат, ыллаан эттэ:
«Зачем ты мой народ «Балык аймах тоҕо-тоҕо
Манишь, влечешь с родного дна Дириҥ далай түгэҕиттэн
В кипучий жар из вод? Дьоҥҥо сомсор ыһа-тоҕо?
Ах! если б знал, как рыбкой жить Оо, биллэргиэн, балык буолан
Привольно в глубине, Устуоҥ этэ көҥүл босхо,
Не стал бы ты себя томить Санаа-оноо олохсуйар
На знойной вышине. Суох буолуоҕа ыарык сохсо.

Не часто ль солнце образ свой Күнкүлүгүн уу ньууругар
Купает в лоне вод? Хаста-хаста көрүнэрий?
Не свежей ли горит красой Киирэр кэмэр, нуктууругар
Его из них исход? Сарыал уотун күллэрэрий?
Не с ними ли свод неба слит Сири кытта күн ыпсыыта
Прохладно-голубой? Сайа тыынар дуо, кэмсиин?
Не в лоно ль их тебя манит Ол күөнүгэр ымсыырда,
И лик твой молодой?» Умсугутуо балык сэмсии?
Бежит волна, шумит волна. Долгун эҥсэ, долгун түллэ..
На берег вал плеснул! Кытылга уу саба ыһар!
В нем вся душа тоски полна, Моруу муҥа көтөҕүллэ,
Как будто друг шепнул! Доҕор тэҥэ сибис гынар!
Она поет, она манит - Ол Куо ыллыыр, Куо угуйар -
Знать, час его настал! Тиһэх түөрэх умса түспүт!
К нему она, он к ней бежит. Ол Куо диэки дьулуруйар...
И след навек пропал. Уол сурахтыын тута сүппүт.

Январь 1818
ПеревоД В. Жуковского