Page 186 - Дуендун
P. 186
Кыттыһыым - сахалыы саҥарда
НАШЕЛ
Бродил я лесом... Ойууру кэрийдим...
В глуши его Дириҥии, ыраата
Найти не чаял Көрдөөбөт этим.
Я ничего. Абылыыр тыа сыта.
Смотрю, цветочек Сибэкки кирийбит
В тени ветвей, Күөх лабаа хонноҕор,
Всех глаз прекрасней, Тэҥнэһиэ суох эбит
Всех звезд светлей. Уот сулус оннооҕор.
Простер я руку, Ымсыыра көрөбүн.
Но молвил он: Сибэкким, эттэҕэ:
«Ужель погибнуть «Хатарым, өлөрүм
Я осужден?» Бэлиэр кэллэҕэ».
Я взял с корнями Түөрэн ыллым.
Питомца рос Сэрэнэн хап-сабар,
И в сад прохладный Дьиэбэр аҕаллым -
К себе отнес. Олордуом олбуорбар.
В тиши местечко Күлүктээх, нүөл этэ
Ему отвел. Олорпут сирим.
Цветет он снова, Чэлгийэ үүммүтэ
Как прежде цвел. Кэрэчээн сибэкким.
Перевод И.Миримского
1813
