Page 26 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

Как после вековой разлуки, Өр да өр арахсыы кэнниттэн
Гляжу на вас, как бы во сне, - Түүл тэҥэ көрөбүн эйигин, -
И вот - слышнее стали звуки, Көбүтэр курдуктар миигиттэн
Не умолкавшие во мне. Хаһан да сүппэтэх иэйиибин.

Тут не одно воспоминанье Биир эрэ өйдөбүл диэн баара
Тут жизнь заговорила вновь, - Олоҕум саҥалыы тыыннанна, -
И то же в вас очарованье, Эн кэрэ бэйэҕэр туймаара,
И та же в душе моей любовь! Сүрэхпэр таптал хат тылынна!

26 ноября 1870 г.

*** ***
Зима недаром злится Кыһын таах сибиэ олуйсар
Прошла ее пора - Кэмэ кэлбитин билиммэккэ -
Весна в окно стучится Саас түннүгү тоҥсуйар
И гонит со двора. Үөс батааска биэрбэккэ.
И все засуетилось, Туох баар тиллэн хамсаата,
Все нудит Зиму вон - Кырыа кыһыны үтүрүйэ -
И жаворонки в небе Күөрэгэй өндөл халлаантан
Уж подняли трезвон. Күйгүөн тойуга дьүрүһүйэр.
Зима еще холопочет Кыһын өссө да өстүйэр
И на Весну ворчит. Уоҕун-кылынын таһаара.
Та ей в глаза хохочет Саас элэктии эбии көччүйэр
И пуще лишь шумит. Тугу сүтэриэ баарай.
Взбесилась ведьма злая Ииримтийбит симэхсин -
И, снегу захватя, Кыыдаан кыһын арахса,
Пустила, убегая, Кыдьыгын уоҕар син
В прекрасное дитя. Хаары ыһар бырахса.
Весне и горе мало: Саас элэгэ сэтэрэр:
Умылася в снегу Хаартан тупсар быһыыта
И лишь румяной стала Иэдэһэ кыыһа тэтэрэр
На прекор врагу. Кыһыны кыынньыы, кыһыта.

*** ***
Умом Россию не понять, Россия судургу өйдөммөт, ону
Аршином общим не измерить: Арсыыннаан да кэмниэҥ суоҕа:
У ней особенная стать - Россия курдук ис тыыннаах дойдуну -
В Россию можно только верить. Итэҕэй, ол дьиҥ кырдьык буолуоҕа.

28 ноября 1866 г.

24