Page 213 - Дуендун
P. 213
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
Манчара Манчаары:
(Перед огнем погруженный в глубокое раздумье) (Уот иннигэр дириҥ толкуйга түһэн олорор)
Нет, тяжело навеки оставлять Төрөөбүт дойдуттан букатын
Ту сторону, что родиной зовется, Арахсар баар эбит, ыарахан.
В ней так легко, так весело дышать, Дойдугар сылдьар диэн атын,
Вольнее в ней и тише сердце бьется, Салгынныын тыынарга ырааһыан.
В ней нищету и горести душа Сүрэх да көҥүллүк тэбиэлиир,
Свободнее, ровнее переносит. Туох баара эйиэхэ мичиҥниир.
И человек, хоть кое-как дыша, Аччык да, хомолто бэйэҕэ баара
Все об одной награде Бога просит, Ыар баттык, сүгэһэр буолбаттар.
Чтоб спать в гробу меж дедом и отцом Өбүгэм өтөҕүн таһыгар «Таҥара
С безжизненным, но радостным лицом. Уҥуохпун хааллар диэн ааттаһар
Лишенный прав наследия и чести Чэпчэки сүрэххэр, санааҕар!
Как легкая добыча клеветы, Тус бэйэ быраабын, чиэһин былдьатан
Я уберег одно лишь право мести - Хараҥа балыырга хааммын тохпутум,
Смердящий плод людской неправоты. Кырдьык үрдүгэр сымыйа ыттарын
С тех пор моя душа одним ожесточеньем, Утары охсуһар суолу туппутум.
Как бездна тьмой, питалась и жила, Ол онтон ылата өс-саас өһүөмньү
С тех пор на божий мир глядел я с отвращением, Өйбөр-сүрэхпэр уйаламмыта.
Мне виделись в нем только духи зла. Тулалыыр эйгэм көрүнньүк
И я свершил земное назначенье, Абааһы ыыра буолан көстүбүтэ.
Закончил все житейские дела, Сирдээҕи аналбын тумнаммын
Стал пуст и нем, как старая могила... Олоҕум түөрэҕэ түҥнэстибитэ.
Но родина еще мне не постыла, Ол эрэн төрөөбүт дойдум тардыыта
Моя душа ее не разлюбила. Сүрэхпин наар манньыта угуттуур:
Еще мне мил тот луг, где я играл Өйбүттэн арахпат алааһым алыыта,
Давно, когда был крошечным ребенком, Үөскээбит тиэргэним тулата.
Где для сестры пострелы собирал Балтыбын мииннэрэн, ат буолан
И был для ней двуногим жеребенком,- Балаҕан дьиэбитин эргийэ сүүрэрбин
Возил ее вкруг юрты на спине, Аҕалаах-ийэбит биһиги көрбүтүн
Отец и мать так утешались нами... Таптыы көрөллөрүн өйдүүрбүн.
Ох, невпопад приснилось детство мне. Тоҕо оҕо саас түүл буолан көһүннэ.
К чему теперь счастливой жизни с нами Туох иһин дьоллоох кэм дьүһүлгэнэ
Больную грудь, как пыткою, терзать? - Сүрэхпин моруу гыннаҕай?
Дух матери не может мне сказать Ийэм сүрэ-кута дойдум сириттэн
От родины привета на разлуку Арахсар сахпар ахтылҕан бэлиэтин
