Page 214 - Дуендун
P. 214
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
И горькую изгнанничества муку Биллэрэн ылла дуу, эбэтэр, арай,
Моей души к себе в могилу взять... Муҥнаах дууһабын айыылаах сиртэн
Нет, тяжело быть жертвой озлобленья Иинигэр ыҥырар дьүһүнэ буолаарай?
И меж людей украдкою блуждать Өлбүт-тыыннаах икки ардынан
Под гробовой могилою отверженья... Илиэһэй оҥостон муннаран кэбистэ.
(Утирает глаза) (Хараҕын уутун соттор)
Казак Хаһаах:
Разгромился бесстрашный атаман Суостаах атамаан, хайа бу, сүрүҥ тоһуннаа?
О куреве наследственного права... Иэримэ дьиэҕин, көҥүлгүн былдьаппыт
Не залечить слезами смертных ран, - Ыар-нүһэр аһыыгын хараҕыҥ уута даа.
Не испугать уныньем рока злого. Эмтиир кыаҕа суоҕун билэҕин буолбаат?
Чего тебе покинуть жаль? - Цепей, Арахсар чааскар туоххун суохтаатыҥ?
Тюрьмы, кнута, а там и наказанья? Түрмэни, сыапкын, таһыллыы абатын
Брось на очаг хандру, и залпом пей Хааллар бу ордууҥ уоругар, барытын.
Чорон судьбы без глупого мечтанья... Иһиэххэ, дьылҕабыт чороонун, итиэннэ
Не унывай, таких, как ты да я - Ыар-баттык санааҕын сайгыах, киэр илгэ.
Несчастных жертв, - изрядная семейка. Эн-биһи үүрбэ биир кэргэн дьон, дьиҥ иһэ,
Над кулаками земного бытия Баай-тойот батталын утары кэрдиһэ
Диганится фортуна - чародейка... Дьорҕойор эрэттэр сир олоҕун дэхсилии
Кто всем богат и счастлив на земле, Тэҥниирбит биллибэт буолбаат, дии..?
А паче здесь - в Якутском нашем крае?- Бу көҥүл диэни көрбөтөх Саха сиригэр
Сурок в норе, да светлячок в дупле, Көҥүллэр арай сур күүдээх хорооҥҥо,
Да моль в моем покойном малахае... Итиэннэ үөн-көйүүр эрэ баар толооҥҥо.
Устинка Үстүүҥкэ:
Что ж будешь ты с ним делать? - Пять день Хайыаҥ баарай? Биэс түүннээх-күн тухары
Сидит, как сыч, замерзший на обрубке, Хаҕыдал маска хатаммыт хахханныы
Порой ему пошевелиться лень Хамсыан да баҕарбат. Хатырбыт уоһугар
И приложить немые губы к трубке. Хамсатын да уобар сэниэтэ эстибит,
По родине тоска его томит. Дойдуттан арахсыы ыарахан да эбит.
Быть может, он уж и о том жалеет. Баҕар, кини кэмсинэн эрдэҕэ:
Что Борогон давно в земле лежит. Өстөөҕө Бороҕон буор аннын булбута.
Что сын сестры под пеплом юрты тлеет, Балтын уолана уокка күл-көмөр буолбута.
Что Кюн-Кыс с ним из родины бежит. Күн Кыыс кинилиин күрэһэр эрэйэ,
Что нас к себе приворожил... Эбэтэр, биһигини кучуйбут эндирэ.
