Page 218 - Дуендун
P. 218
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
(Кюн-Кыс, изнуренная скорбью и усталостью, (Күн Кыыс санааҕа баттатан,
опускает голову на вьюк и засыпает. бэрэмэдэйи сыттанан утуйан хаалар.
Летаргический сон осенил свинцовыми крылами Манчаарыны уонна кини доҕотторун улук уу кынатын
всех товарищей Манчара. сибиньиэс ыарыга өлбүттүү бүрүйэр.
Только один казак бодрствует. Он обезоруживает Хаһаах эрэ сэргэх. Сэрэнэн оргууй турар.
спящих якутов и выносит оружие из землянки. Муннукка чөмөхтөммүт сааны-сэби холбуу тутан,
Вскоре потом чиновник земской полиции с отрядом холомо иһиттэн таһырдьа тамнааттыыр.
казаков входит в землянку. Бэйэтэ үөмэн тахсаатын кытта,
Участь Манчара решена... земство полициятын тойоно хаһаахтары
Все связаны и арестованы, не исключая и Кюн-Кыс. илдьэ киирэр. Хаһаахтар бука барыларын,
Манчара первый опамятовался и уразумел свое роко Күн Кыыһы эмиэ, кэлгийэллэр.
вое положение, говорит, скрежеща зубами): Барыларын иннинэ Манчаары өйдөнөр.)
Манчара Манчаары: (тииһин хабырынар)
Ну все равно не стоит унывать, Туох буолуой? Чаҕыйар сатаммат, хайа сах,
Что рок судил, того не миновать... Оҥоһуу-чаас туолар ыйааҕа баар, кытаанах!
ЭПИЛОГ ЭПИЛОГ
Над Леною лежит ночной туман, Өлүөнэ үрдүнэн аас туман халыйда,
Рога луны померкли за хребтами. Очуоска ый тахсан муоһа кылбайда.
Природа спит, лишь вдалеке Алдан Барыта иһийбит. Арай, бэрт ыраахтан
Таинственно рокочет меж скалами: Эҥсиллэ тыаһыыр сүүрүктээх Алдан.
И холодно, и сыро по лугам. Хочоҕо тымныы, сиик биллэ илгийбит,
Притоны кое-где дымятся. Ханнык эрэ ыал буруота тэнийбит.
На отмелях, по ленским берегам Өлүөнэ чычаас биэрэгин кэрийэ
Во мгле, как тени, шевелятся Дьадаҥы балыксыт дьон бииһэ биллэ
Полунагие рыбаки. Сылайан нэһиилэ сыыллан иһэллэр.
В аларах резвые сурки Арай, хонууга дьабарааскылар
Свободно по курганам рыщут. Хороонтон быган көҥүл сырсаллар.
Под кровом тишины ночноя, Ойуурга эмэх сыгынах үрдүгэр
На родине своей степной Кырдьаҕас хотой нуктуу олорон,
Без страха роются и свищут. Түһүүр. Атыыһыт тохтообут сиригэр
А там в глуши лесной, на дряхлом пне Тыатааҕы икки аты таппыт сиэнигэр
Покоится орел белоголовый, Күнүскү эбиэт, киэһээҥҥи ас бэлэм.
И чудится ему во сне Көрөргө да, кугдаххай, чуҥкук хартыына.
Обед и ужин уж готовый Тугу гыныаҥый, - буруйум суох, бэйэм.
