Page 215 - Дуендун
P. 215
(Вспыхнув) (Уордайан хонос гынар)
Не смей... Ол-бу буолума! Тохтоо, далаҕа!
Моя пальма не дрогнет над тобой, Эйиэхэ даҕаны, батаһым хаанныаҕа,
Коль хочешь жить, будь гадины немей. Тыыҥҥын харыстыыр буолларгын,
Не изменить сужденного судьбою.... Куолута суох олор! Оттон дьылҕаны
За жизнь, за честь безродной сироты, Туох да хамсаппат, хаһан даҕаны...
Я роковой ответчик перед Богом. Таҥара дьүүлүгэр тус бэйэм эппиэти сүгэбин.
Казак Хаһаах:
Ну не теперь, а за Удским острогом Кэм кэллэ. Билигин ыраах Үт сиригэр
Свои права над ней объявишь ты. Көҥүлү, быраабы биллэриэҥ эн, дьиҥэр.
Пора уж нам в далекий путь сбираться Дойдуттан арахсар суолга чэ, туруоҕуҥ,
И с родиной как следует прощаться. Эрэттэр, санньыйбат, кытаанах буолуоҕуҥ!
Догоры, эх, о чем нам унывать! Арахсыах иннинэ мин аал уоту аһатыам,
В кружок, к огню.- Соргулаах айаны тосхой, диэн алгыам.
На добрый путь по полному чорону. Бу уйгу чороонун кэриһэн иһиэххэ,
Другой чорон. за общее здоровье. Санааны күүһүрдэ толорон иһиэххэ.
(Наливает из семира чорон спирту, (Иһэллэр. Хап-сабар симииртэн испиири кутар. Туспа
отравленного сонным зельем, и подает Манчаре). чорооҥҥо кистээн сүмэни булкуйан, Манчаарыга уунар)
Манчара, пей, а за тобой и мы, Манчаары, эн, мантан ис. Оттон
Устин, давай посудину с салмою. Биһиги кэриһэн иһиэхпит, чороонтон.
В Китае нам уж не варить салмы, Үстүүҥкэ, саламааттаах күөһү киллэр,
Там гнус едят и летом, и зимою. Кытай сиригэр сиэбэппит биллэр,
(Потчует других якутов). Онно дьон үөнү-көйүүрү сииллэр.
Кюн-Кыс Күн Кыыс:
Манчара, дай мне кумысу испытать. Манчаары, кымыста кут, миэхэ,
Страх тяжело, тоска меня задавит. Кутталы баттата иккиэн иһиэххэ.
Манчара Манчаары:
Ну, не тоскуй, ребенок. - Как же быть, Санаарҕаан бүт, оҕочоос, барыта ааһыа,
Могучая судьба всем миром правит. Модун эр санаа, дьылҕа хаан быһаарыа.
Казак Хаһаах:
Другой чорон, Манчара, пей до дна, Манчаарыа, чорооҥҥун көтөх - баар эбит,
За вами вслед и я уж выпью с горя. Биһиги эмиэ санааны көтөҕө бары иһэбит.
<^213
