Page 217 - Дуендун
P. 217
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
С друзьями новыми расценит Бэл онтуҥ атыннык туойуоҕа,
Все складки вашей головы... Баттаххар тиийэ барытын ааҕыаҕа..
(Засыпает). (Утуйар).
(Якуты уснули, (Сахалар бары утуйаллар.
а Казак притворился спящим). Арай, хаһаах сэргэх, утуйбута буолан кубулунан
муннун тыаһатар)
Кюн-Кыс Күн Кыыс:
(Плачет) (Ытыыр, муҥатыйар)
О, Тангара, что сделалось со мною? Оо, Үрдүк Таҥара! Тугу соҥноотуҥ?
Я расстаюсь с родною стороною, Алаһа дьиэбин, аал уоппун быраҕан
И расстаюсь надолго, навсегда... Аар тойон аҕабын, дьиэ дьоммун ытата
Куда иду, зачем и с кем? - Не знаю... Саас-үйэ хаалларан, бу кими батыстым?
Нет впереди знакомого следа Иннибэр түһээн да көрбөтөх ыллыктаах
К какому-то заповедному краю. Туох-ханнык кэтэһэр кыраайбар туох иһин,
Несчастная, лишенная всего: Тоҕо? Барсарбын да, дьүүллээн билбэппин:
Отца, друзей и ближних состраданья, Дьоло суох, түҥнэри төлкөлөөх, дьылҕалаах
Не вижу, и не слышу ничего Эрэйгэ түстэммит эбиппин,
В глубине душевного страданья. Аҕабын, бар дьонум куттарын көтүтэ,
Румяная заря моей судьбы Ким билиэй, дууһам айманар муҥун көбүтэ,
Безвременно померкла на восходе; Кими да көрбөт, истибэт эрэйбин.
Во всей святой и радостной природе, Мин дьылҕам сарыала саҕахха
Для сироты и пленницы-рабы Тахсаат да, таҥнары умуста;
Подругою одна печаль осталась - Хомолто Хотун соҕотох ыаллаһа -
И врезалась в больную грудь мою. Сырҕан бааспынан түөспүн уматта.
К чему, к кому я сердцем привязалась? Туох иһин бэйэбин сиэртибэ толугар
За что себя на жертву отдаю Туохха, кимиэхэ сүрэхпин сыһыардым?
Бесславию, о что со мною сталось? Ким буруйун-аньыытын туһугар
Какая власть, какая сила мною, Бу сааты-сууту туох иһин ылынным.
Как жертвою несчастье, овладела Ханнык күүс, туох дьайа күһэйэн
И вечною позора пеленой Бу сааты, бу сууту сыбанным?
За чьи грехи на мне отяготила? Оо, аҕаа, таптыыр аҕаккам, эн,
О, мой отец, дорогой отец, Буруйдаах этиҥ дуо, мин дьылҕабар?
Не ты ль во всем виновен пред судьбою?... Суох, эн мин саҕа кырыыска турбакка
Не ты, не ты, поруганный мертвец. Буору буллаҕыҥ, ол баар - абакка.
И у меня расчета нет с тобой Син биир, өһүм суох, эйиэхэ, өлбүт аҕабар,
Как все сбылось и поведет к чему? Буолбут да бүттэҕэ, ол тугу тосхойор?
Не разгадать ни сердцу, ни уму. Өйүм да, сүрэҕим таайыан дьулайар.
