Page 30 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарда

СЕРГЕЙ ЕСЕНИН (1895-1925)

ПОЕТ ЗИМА - АУКАЕТ... КЫҺЫН ЭҤСЭ КҮЛЛЭРЭСТИИР.

Поет зима - аукает, Ой бэс чаҕаан чугдаанынан,
Мохнатый лес баюкает Лиҥкир ойуур дуораанынан
Стозвоном сосняка. Кыыдаан кыһын күллэрэстиир.
Кругом с тоской глубокою Тула сырдык санньыарга
Плывут в страну далекую Кый ыраах дойдуларга
Седые облака. Тыал былыты үүртэлиир.

А по двору метелица Көбүөрүнэн тэлгэтэ,
Ковром шелковым стелется, Тымныыны сэтэритэ
Но больно холодна. Тыал-куус, силлиэ эрийэллэр.
Воробышки игривые, Мэник-тэник барабыайдар,
Как детки сиротливые, Тоҥмут быыкаа далбарайдар
Прижались у окна. Түннүктэргэ кирийэллэр.

Озябли пташки малые, Аччыктарын, сылааларын,
Голодные, усталые, Тоҥмуттарын аһарына
И жмутся поплотней. Өссө ыга симсэллэр.
А вьюга с ревом бешеным Оттон силлиэ кыыбаҕата
Стучит по ставням свешенным Ыстаабаны кыычырҕата
И злится все сильней. Ииримтийэ тиргиллэр.
И дремлют пташки нежные Тоҥ муус түннүк санныгар
Под эти вихри снежные Тыал-куус, тымныы анныгар
У мерзлого окна. Далбарайдар нуктууллар.
И снится им прекрасная, Күөх чээл кырыс үктэллээх,
В улыбках солнца ясная Күлүм-чаҕыл күлэр күннээх
Красавица весна. Сааһы санаан суохтууллар.

1910 г.

ГОЙ ТЫ, РУСЬ, МОЯ РОДНАЯ ЭҺЭЭЙ, РУСЬ, ДОЙДУМ МИЭНЭ

Гой ты, Русь, моя родная, Эһээй, Русь, дойдум миэнэ,
Хаты - в ризах образа. Дьиэлэр тыанан, аларынан.
Не видать конца и края - Көстүбэт киэҥин иэнэ -
Только синь сосет глаза. Күөх дуол харах ыларынан.