Page 33 - Дуендун
P. 33
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
Я еще никогда бережливо Хамсыыры, тыынары уйарҕаан
Так не слушал разумную плоть, Саманнык иэйбит көх суох этэ.
Хорошо бы, как ветками ива, Тэтэркэй суһуму сонурҕаан
Опрокинуться в розовость вод. Умсаахтыам үөт, тирэх кэриэтэ.
Хорошо бы, на стог улыбаясь, Ый сытыы муоһунан сахсыйар
Мордой месяца сено жевать... Кээһиилээх отугар ыттыахха.
Где ты, где, моя тихая радость - Оҕо саас ыллыгар суол ыйар
Все любя, ничего не желать? Кэрэчээн кэмнэрбин ахтыахха.
1918 г.
*** ***
Воздух прозрачный и синий, Салгын дьэҥкэрэр күөх унаарга
Выйду в цветочные чащи. Тулабар сибэкки ыһыаҕа.
Путник, в лазурь уходящий, Айанньыт, эн, маннык туналга
Ты не найдешь пустыни. Кураайы хордойу булуоҥ суоҕа.
Водух прозрачный и синий. Салгын дьэҥкэрэр күөх унаарга.
Лугом пройдешь, как садом, Сад курдук, хонуунан ааһыаҕыҥ,
Садом - в цветенье диком, Күөх сирэм чэлгийэр бэйэтэ,
Ты не удержиишься взглядом, Кэрэхсии хараххын хатыаҕыҥ
Чтоб не припасть к гвоздикам Абылыа гвоздика кэрэтэ.
Лугом пройдешь , как садом. Сад курдук, хонуунан ааһыаҕыҥ.
Шепот ли, шорох иль шелест - Сипсиэр, симик тыас, сиккиэр дуу -
Нежность, как песни Саади. Нарына, Саади тойугун курдуга.
Вмиг отразится во взгляде Харахха көстүөҕэ өҥө суһумнуу
Месяца желтая прелесть, Алтан ый ухханын кустуга,
Нежность, как песни Саади. Нарына, Саади тойугун курдуга.
Голос раздается пери, Кыыс нарын ырыата иһиллэр,
Тихий, как флейта Гассана. Гассан флейтатыныы абылыы.
В крепких обьятиях стана Кууһуу эрчимэ биилгэ биллэр
Нет ни тревог ни потери, Аймалҕан, аараан суох, эбиллэр,
Только лишь флейта Гассана. Арай, Гассан флейтата, абылыы.
Вот он, удел желанный Айаҥҥа сылааны аһарар
Всех, кто в пути устали. Сынньабыл ухханын билэбин.
Ветер благоуханный Тыал сөрүүн уоскулаҥ утаҕын
Пью я сухими устами, Хатырбыт уоспунан иһэбин,
Ветер благоуханный. Тыал сөрүүн уоскулаҥ утаҕын.
1925 г.
