Page 34 - Дуендун
P. 34
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
Я ПОКИНУЛ РОДИМЫЙ ДОМ. ИЭРИМЭ ДЬИЭБИН ХААЛЛАРАН.
Я покинул родимый дом, Иэримэ дьиэбин хаалларар
Голубую оставил Русь. Төлкөлөөх сирбиттэн арахтым.
В три звезды березняк над прудом Кырдьаҕас ийэкэм хараастар
Теплит матери старой грусть. Санньыарын үс сулус сайҕаатын.
Золотою лягушкой луна Күөл чуумпу уутугар күлүгүн
Распласталась на тихой воде. Көрүнэр көмүс ый таҕыста.
Словно яблонный цвет, седина Аҕакам бытыгар күл өҥүн
У отца пролилась в бороде. Түһэрэр сүүмэҕи туох ыста.
Я не скоро, не скоро вернусь! Өтөр-наар эргиллэр биллибэт!
Долго петь и звенеть пурге. Буурҕалыын хатыһа ыллаһыам.
Стережет голубую Русь Күөх унаар Русьпун дьиэк биэрбэт
Старый клен на одной ноге, Кырдьаҕас кленум манаһыа.
И я знаю, есть радость в нем Билэбин, ол үөрүү төлөнө
Тем, кто листьев целует дождь, Ардах күөх лабааны ууруурун,
Оттого, что тот старый клен Ол клен саһархай төбөтө
Головой на меня похож. Баттахпар ханыылыы суугунун.
1918 г.
НЕ ЖАЛЕЮ, НЕ ЗОВУ, КЭМСИНЭ,
НЕ ПЛАЧУ. АЙМАНА БАРБАППЫН...
Не жалею, не зову, не плачу, Кэмсиммэппин, аймаммаппын,
Все пройдет, как с белых яблонь дым. Барыта ааһыа туман буолан.
Увяданья золотом охваченный, Этим-сииним уостан, уолан
Я не буду больше молодым. Аны эдэр буолбаппын.
Ты теперь не так уж будешь биться, Оо, сүрэҕим, киһи сөҕүөх
Сердце, тронутое холодком, Уруккулуу тэппэккин,
И страна березового ситца Атах сыгынньах чээлэй күөх
Не заманит шляться босиком. Чараҥмынан сүүрпэккин.
Дух бродяжий! Ты все реже, реже Дьэллик санаа улам кэхтэн
Расшевеливаешь пламень уст, Өрөкүйэ күүрбэккин,
О моя утраченная свежесть, Мэник харах, ыгым имэҥ
Буйство глаз и половодье чувств. Абылаҥын сүтэрбиккин.
