Page 51 - Дуендун
P. 51
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
*** ***
Я слышал, что стихами Авиценна Истэрим, Авиценна хоһоон тылынан
Писал рецепты для больных людей, Ыарыһах дьоҥҥо эмп-том аныырын,
Я слышал, что излечивал мгновенно Оттон Орфей баар, музыка абынан
Больных своею музыкой Орфей. Ыарыыны тута үтүөрдэн ыытарын.
А я не врач, не сказочный целитель, Быраас, отоһут буолбатах да иһин,
Но все же людям дать могу совет: Бар дьон ылыныҥ, мин этэр сүбэбин:
Друг друга по возможности любите, Таптаһыҥ, харыстааҥ таптал имэҥин,
Любовь - вот снадобье от наших бед. Таптал эрэ эмтиэ - олох эрэйин.
И хоть не все, я знаю, в нашей воле, Олоххо наар дэхси буолбат, билэбин,
Не всякий любящий неуязвим, Таптыыр барыта табыллан испэт.
Но чем сильнее любит он, тем боле Төһөнөн таптала күүстээх, ол киһиҥ
Он хочет быть здоровым и живым. Олоххо күүстээх баҕатын сүтэрбэт.
Мне кажется: и я живу, доколе Таптыырым, эн таптыырыҥ тухары мин
Тебя люблю я и тобой любим. Саныыбын: олоҕум уһуоҕа дэнэбин.
*** ***
Родная, почему, скажи на милость, Сэгэриэм, эт эрэ, оҥор үтүөтэ,
Когда в краю чужом мне быть пришлось, Туспа дойдунан арҕара сылдьарбар
Вдруг сразу непогода разразилась, Айылҕа майгылыын тымтар төрүөтэ
А появилась ты - все унялось? Эн кэллиҥ да, астар тоҕо, тулабар?
И в отчий край приехать мне случалось. Төрөөбүт түөлбэбэр эргиллэр күммэр
Был хмурым день, и я ходил как гость. Көлбөхтөөх күн-дьыл, хоноһо курдукпун.
Ты появилась - все преобразилось: Эн кэлэргин көрсө тахсар түгэммэр
Запели птицы, солнце поднялось. Күн, чыычаах көрдөрө толорор кудукпун.
Пришел я к морю, и вода взъярилась, Муораҕа киирдим, уордаах көй долгуннар
Гремели волны, не скрывали злость, Киҥнэрин-наардарын кистии барбаттар.
А ты пришла, и море повинилось - Кэллиҥ эн, муораҕа долгун аҕынна
У ног твоих покорно улеглось. Буруйун билинэн атаххар оҕунна.
И предо мною истина открылась: Өйдөөтүм: ыраата тэйсэн ылларбыт
Бунтует мир, когда с тобой мы врозь. Аймана түһэр, айбыт Аар Айыыбыт.
49
