Page 55 - Дуендун
P. 55

Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн


                                  ***                                                 ***
                    Длинней он будет или же короче,                 Уһаатын, эбэтэр, кылгаатын даҕаны,
                    Но все-таки: людской не вечен путь.             Олох уһуга суох буолбат, ол иһин,
                    Взаймы даются людям дни и ночи.                 Уларсык бэриллэр күнүс, түүн да аны
                    Мы все, что нам дано, должны вернуть.           Тугу ылбыккын төннөрөр, эн иэһиҥ.

                    Мы что-то отдаем без сожаленья,                 Ардыгар биэрэбит кэрэйэ барбакка,
                    Другое надо с кровью отрывать.                  Атыны - тарбаххын быстарар кэриэтэ.
                    Порой бывает, занавес на сцене,                 Сценаҕа быыс арыт аһыллан хаалбакка
                    Едва поднявшись, падает опять.                  Өндөйөөт, төттөрү түһэрэ баар этэ.
                    Я вижу сам, что молодость осталась              Көрөбүн бэйэм, эдэрим хаалбытын,
                    За далью гор и за чертой дорог.                 Ыраах хайаны, онно баар орохпун.
                    И, собираясь подвести итог,                     Аттара санаатым түмүккэ олохпун
                    Уже стоит придирчивая старость.                 Хайы сах кырдьыы суолбутун хаайбытын.

                    О милая, когда б я только мог,                  Сэгэриэм, кыхтааҕым буоллар
                    За счет своих - твои бы дни сберег.             Эн сааскын уһатыам, бэйэм оннубар.




                                  ***                                                 ***
                    Ты среди умных женщин всех умнее,             Өйдөөххүн, муударай да дьахтар баһыйбат,
                    Среди красавиц - чудо красоты.                Кэрэ да дэммиттэн сэбэрэҥ абылыыр.
                    Погибли те, кто был меня сильнее,             Күүстээхтэр өстүлэр, ким да күүс былдьаспат,
                    И я давно пропал, когда б не ты.              Мин тыыннаах сылдьабын, эн баарыҥ арчылыыр.

                    Махмуд не пал бы много лет назад,             Махмут эрдэ олохтон барыа суох этэ,
                    Когда Марьям сдержала б слово честно,         Өскөтүн, Марьям кырдьыгар билиннэр,
                    Не дали бы Эльдарилаву яд,                    Суох буоллар таптала таҥнаран биэриитэ
                    Когда б верна была его невеста.               Эльдарилавка дьаат биэриэ суох этилэр.

                    Лишь женщина в любые времена                  Ханнык да үйэҕэ өлөрөр өһүөн да,
                    Спасала и губила нас, я знаю,                 Өлүүттэн быыһыыр кыах дьахтарга эрэ баар.
                    Вот и меня спасала ты одна,                   Хаста мин өлүүнү өҥөйдүм баара да
                    Когда я столько раз стоял у края.             Эн өҥөҥ улахан мин чэгиэн сылдьарбар.

                    Неверному, ты мне была верна,                 Эрэллээх кэргэн эн, сүрэххин биэрэҥҥин,
                    Своею верностью меня спасая.                  Хас төгүл быыһаатыҥ улдьаарар кэргэҥҥин.




                                                            53
   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60