Page 56 - Дуендун
P. 56
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
*** ***
Осталась нам едва ли треть пути. Биһиэхэ анаммыт олохпут кэмиттэн
С тобою век мы прожили, и ныне Үс гыммыт биирин курдуга хааллаҕа.
Мечтаю жизнь окончить и уйти Миэхэ биир бүччүм санаа, баар баҕа
Я до того, как ты меня покинешь. Олохтон бардарбын, суох буолтуҥ кэнниттэн
А ты последний час мой освети, Оттон эн тиһэх чааскар диэри умнума
Забудь свои обиды, умоляю, Бэйэҥ тапталгын, умун алҕаспын,
Прошу: еще за то меня прости, Бырастыы гын уонна санааҕар тутума
Что малое наследство оставляю. Олоххо үөк буолар туга да суох хааларгын
Хоть все и говорят, что я богат, Дьон бары да миигин баайга холууллар,
В действительности я богат не очень. Билэҕин, үбүнэн баайбыт суох-дьон сыыспыт.
Награды? Что тебе от тех наград! Наҕараада диэн? Туһата суох хотууллар!
Тебе я оставляю наших дочек Эйиэхэ хаалларар баайым - үс кыыспыт.
Да песни, о которых говорят, Оттон дьон билэр хоһооннор, ырыалар,
Что сделал их не я, а переводчик. Тылбаасчыт тупсарар өҥөтө кыттыспыт.
*** ***
Над головами нашими весною Билбэт этибит хайа тэллэҕэр
Шумело дерево на склоне гор, Суугунуу турбут мас дьылҕатын,
И мы в тот час не думали с тобою, Сотору кэминэн эр бэрдэ тэрэгэр
Что дровосек уже вострил топор. Сүгэтин сытыылаан кэрдэр баҕатын.
Любовь людей на дерево похожа, Таптал да атына суох итинтэн
Она цветет, на свете все презрев, Ситэр, силигилиир муҥутуу,
Ужели и она бессильна тоже, Тиит охтор сүгэ биититтэн,
Как перед топором стволы дерев? Таптал онтон куоппат муҥа дуу?
Мы дерево свое растили долго. Өр көрөн, кыһаллан оҕолуу
Тряслись всегда над детищем своим, Үүннэрбит бэйэбит тииппитин
Так неужели злу и кривотолкам Көмүскүүр күүс көстүө суоҕа дуу,
Его мы на погибель отдадим? Хоп, өһүөн кырыга типпитин?
Ужель обиды наши и сомненья Хоргутуу, хомолто тапталы ама дуу,
Позволят превратить его в поленья? Уот аһа хардаҕас гыныах муҥа дуу?
54
