Page 71 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн

Скулит щенок Ыта ыйылыыр, таптатыан баҕалаах
И все ползет к ребенку, Оҕо диэки быарынан сыыла,
А тот забыл, Көрбөт, ахсарбат быһыылаах
Наверное, о нем, - Умунна дуу, мааҕыттан ыла.
К ромашке тянет Илиитэ тиийбэт, кылгас
Слабую ручонку Умсугуппут сибэккигэ,
И говорит. Баһын иһэ баллыгырас,
Бог ведает о чем? Биллэр тыллана илигэ.

Какой покой? Күһүн дуо, бу, диэх айылаах
Здесь разве только осень Манна уу-чуумпу, нуһараҥ,
Над ледоносной Кытыла муус хаймыылаах
Мечется рекой, Үрэххэ да эмиэ уоскулаҥ.
И крепче сон, Арай, түлэй түүн тымныы
Когда в ночи глухой Сылбай уу да кытаанах,
Со всех сторон Бэс чагда төбөтө хамсыы
Шумят вершины сосен, Суугунаан ылар, быстах.
Когда привычно Оччоҕо ойуурга иһиллэр,
Слышатся в лесу Мэлдьи да буолан эрдэҕэ,
Осин тоскливых Сибики салгынтан тиллэр
Стоны и молитвы, - Тэтиҥ өмүрэх сэбирдэҕэ,
В такую глушь Бачча кый ыраах түөлбэҕэ
Вернувшись после битвы, Сэрииттэн төннүбүт саллаат
Какой солдат Сүрэҕэ ньүөлүйэ тэптэҕэ, -
Не уронил слезу? Харах да уута баа буолбаат?

Случайный гость, Түбэһиэх ыалдьыт киһи мин
Я здесь ищу жилище Манна хоноһо буоллум:
И вот пою Көстөр, саһарбыт сэппэрээк,
Про уголок Руси, Түҥнэстибит тыы элээмэтэ,
Где желтый куст Бадарааҥҥа түспүт сэнэх
И лодка кверху днищем, Тэлиэгэ көлүөһэтэ.
И колесо, Бу эбээт, Русь - мин дойдум
Забытое в грязи... Киэҥ дуолун, кэрэтин туойдум.

БУКЕТ БУКЕТ

Я буду долго Өр да, өр
Гнать велосипед. Тимир ат тэбэммин
В глуких лугах его остановлю. Тиийиэҕим сирэм күөх хочоҕо
Нарву цветов. Сибэкки букетын