Page 72 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

И подарю букет Бэлэхтиэм этэ мин
Той девушке, которую люблю. Таптыыр да, таптыыр
Я ей скажу: Кыысчааммар оччоҕо.
- С другим наедине Этиэҕим киниэхэ:
О наших встречах позабыла ты, - Умуннуоҥ, атынныын
И потому на память обо мне Иккиэйэх дьаарбайа, сипсиһэ.
Возьми вот эти Санаттын бу букет саҥалыы,
Скромные цветы! - Долгуйа, кэтэһэ
Она возьмет. Көрсүһэр кистэлэҥ дьолбутун.
Но снова в поздний час, Кыыс ылла.
Когда туман сгущается и грусть, Үс туман түстэ, куруһуон.
Она пройдет, Киэһээҥҥи кэм. Кэмсиин.
Не поднимая глаз, Кыыс барда.
Не улыбнувшись даже. Хараҕын кистиир.
Ну и пусть. Баҕарбат быһыылаах хомотуон.
Я буду долго гнать велосипед. Өр да, өр тимир ат тэбэммин
В глухих лугах его остановлю. Тиийиэҕим сирэм күөх хочоҕо.
Я лишь хочу, Эрэнним -
Чтобы взяла букет Букеппын ылыаҕа,
Та девушка, которую люблю. Эргиллиэ тапталым, оччоҕо.
1962 г.

КУДА ПОЛЕТИМ? ХАННА КӨТӨБҮТ?

- Мы будем свободны, как птицы, - - Көҥүл буолуохпут, чыычаах кэриэтэ, -
Ты шепчешь. И смотришь с тоской, Сипсийдиҥ, ырааҕы курустук одуулуу,
Как тянутся птиц вереницы Муораҕа далгыраҥ, силлиэ да, күннэтэ
Над морем, над бурей морской! Буурҕаһыт хорсуннук көтөрүн курдук дуу!
И стало мне жаль отчего-то, Ону мин сүрэҕим ылыныан баҕарбат
Что сам я люблю и любим. Төһө да таптыыр, таптатар баарыгар.
Ты птица иного полета, - Эн үрдүк аналлаах баҕаҥ батарбат
Куда ж мы с тобой полетим? Мин тэҥҥэ дайыам дуо, эн ыраҥ баалыгар?

*** ***
Я люблю судьбу свою, Дьылҕабар махтанан, таптаан,
Я бегу от помрачений! Сүпсүктэн, аараантан бүгэбин!
Суну морду в полынью Кыыл түүнүн уулуурун кэриэтэ
И напьюсь, Айылҕа күөнүгэр таалалаан,
Как зверь вечерный! Күөх сирэм мүөтүттэн иһэбин.
Сколько было здесь чудес, Этиэхтэн дьикти күүс баар аҕай,
На земле святой и древней, Сибэтиэй, бу ытык дойдуга
Он сегодня что-то дремлет. Иҥэрэн турдаҕа баараҕай