Page 80 - Дуендун
P. 80
Кыттыһыым - сахалыы саҥарда
ПО ВЕЧЕРАМ
С моста идет дорога в гору. Муостаттан суол хайаҕа иэҕэр.
А на горе - какая грусть! - Оттон хайаҕа - сөҥ чуумпу куруһа! -
Лежат развалины собора, Кэтиллэ түһэҕин собуор сэмнэҕэр
Как будто спит былая Русь. Иһийбит курдук манна нуучча Руһа.
Былая Русь! Не в те ли годы Былыргы Русь! Ол кэм-кэрдии күөнүгэр
Наш день как будто у груди, Бүгүҥҥү күммүт таалалыыр курдук,
Был вскормлен образом свободы, Көҥүлгэ талаһар өй-күүс иҥэригэр
Всегда мелькавшей впереди! Өрүү угуйа сырдыыр кустук.
Какая жизнь отликовала, Хайдах курдук кэм өрөгөйдүү, самна
Отгоревала, отошла! Ааспыта, сүппүтэ буолла!
И все ж я слышу с перевала, Хайаттан бүгүн да биллэр манна
Как веет здесь, чем Русь жила. Ол Русь көҥүллүк сайар тыала.
Все так же весело и властно Урукку курдук көҥүллүк, дьоһуннук
Здесь парни ладят стремена, Тутталлар эр бэртэрэ иҥэһэ үрдүгэр,
По вечерам тепло и ясно, Киэһэтин сылыйа, сымныы уһуннук
Как в те былые времена. Ааспыт кэм-кэрдии тыынынан илгийэр.
1970 г.
РОДНАЯ ДЕРЕВНЯ ТӨРӨӨБҮТ ДЭРИЭБИНЭМ
Хотя проклинает проезжий Айанньыт бэл үөхсэн ааһыахтаах
Дороги моих побережий, Биһиги суолбут дьэбэрэтин,
Люблю деревню Николу Үөрэммит кыра оскуолалаах
Где окончил начальную школу. Таптыыбын Никола дэриэбинэтин.
Бывает, что пылкий мальчишка Уолҕамчы уолчаан мин ардыгар
За гостем проезжим по следу Айанньыт дьон ааһар суолуттан
В дорогу торопится слишком: Хаһытыы хааларым хап-сабар:
- Я тоже отсюда уеду! -Хайаан да барыаҕым мин мантан!
Среди удивленных девчонок Дьиктиргиир кыыс оҕо хараҕар
Храбрится, едва из пеленок: Хорсуннук туттунан хардара:
- Ну что по провинции шляться? - Хааллыам дуо, түҥкэтэх түбэҕэ?
В столицу пора отправляться! Киин сиргэ барарым кэлиэҕэ!
