Page 83 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн

*** ***
Уже деревня вся в тени. Хараҥаҕа тимирдилэр
В тени сады ее и крыши. Сэлиэньэ, сад, кырыыһалар.
Но ты взгляни чуть-чуть повыше - Арыый үөһэ харах ылар
Как ярко там горят огни! Түннүк уота сырдыы күлэр.
Одна у нас в деревне мглистой Сэлиэньэттэн туспа тэйэ
Соседка древняя жива, Биир эмээхсин дьиэлэнэр,
И на лице ее землистом Сир-буор курдук чой сирэйэ
Растет какая-то трава. Сэтиэнэххэ дьүөрэлэһэр.
И все же прекрасен образ мира, Ханныгын да иһин кэрэ буолар
Когда в ночи равнинных мест Түүн бүрүйэр хотоолу,
В друг вспыхнут все огни эфира, Сулус хойдо кыымнанар
И льется в душу свет небес, Санаа кытта хотоойу.
Когда деревня вся в тени, Сэлиэньэ ньимси утуйар
И бабка спит, и над прудами Эмээхсини кытта бииргэ.
Шевелит ветер лопухами, Иккиэйэхпит биһи сиргэ
И мы с тобой совсем одни! Тыал арай окко буруйар.
1970 г.

В ЛЕСУ ОЙУУРГА
1 1
В лесу, Ойуурга
под соснами, бэс чагда саҕаҕар,
На светлых вырубках Төҥүргэс, сүгэ олуга...
Все мысли слезные Хараҕым уутунан саҕыллар
Сто раз я выругал. Абарыы, үөхсүү да уох уга
А ну поближе-ка Төһөлөөх айманным этэ мин:
иди к сосне! Чугаһаа, көр маны, кэл, - диэммин!
Ах, сколько рыжиков! Көр эрэ, тулаҕын тэллэйдэр
Ну как во сне... Түүл тэҥэ булаҕын - дэлэйдэр.
Я счастлив, родина, - Дьоллоохпун мин дойдуом, -
Грибов не счесть. Киэҥ дуолгар астына дуоһуйдум.
Но есть смородина, Моонньоҕон, малина арааһа,
малина есть. Сэппэрээк, тэтиҥнэр, хатыҥнар
И сыплет листья лес, Тамныыллар сэбирдэх манньыатын,
Как деньги медные, - Махтал дуу, дьиктилээх кыраайым!
Спасибо, край чудес! Эрэйиэҥ баара дуу, манньатын?
Но мы не бедные... Суох, биһи дьадаҥы үһүбүөт.

81