Page 88 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

ДУЭЛЬ

Напрасно Мээнэҕэ,
дуло пистолета өһүөн бэстилиэтэ
Враждебно целилось в него; Кинини кыҥаан турбатаҕа:
Лицо великого поэта Улуу поэт сэбэрэтэ
Не выражало ничего! Ымыттан да көрөн ылбатаҕа!
Уже давно, Өссө өртөн ылата
как в божью милость, Таҥараттан эрэйэрэ -
Он молча верил Өлүү тыйыс кылыыта
В смертный рок. Кэтэһэрин сэрэйэрэ.
И сердце Лермонтова билось, Лермонтов хоһуун сүрэҕэ
Как в дни обидчивых тревог. Холку этэ, сэргэҕэ.
Когда же выстрел Өстөөх хоргус бэлиэтин
грянул мимо ытаат, сыыһа тэптэрбитэ
(Наверно, враг (Арааһа, кини түүн аанньа
Не спал всю ночь!), Утуйбатах буолуохтаах!),
Поэт зевнул невозмутимо Холку поэт бэстилиэтин
И пистолет отбросил прочь... Кэлэйэн киэр элиппитэ.

О ПУШКИНЕ ПУШКИН ТУҺУНАН
Словно зеркало русской стихии, Нуучча эйгэтин сиэкилэ курдук
Отслужив назначенье свое, Көрдөрөр аналын толоро,
Отразил он всю душу России! Россия ис дьиҥин баар курдук!
И погиб, отражая её. Тыктаран ааспыта олоҕор.
1965 г.

Я ТЕБЯ ЦЕЛОВАЛ УУРААБЫТЫМ ЭЙИГИН

Я тебя целовал сквозь слезы, Уураабытым харах уулаах,
Только ты не видела слез, Ону эн көрбөтүҥ быһыылаах,
Потому, что сырой и темной Сииктээҕэ, эбии түҥ хараҥа
Была осенняя ночь. Күһүҥҥү түүн этэ буоллаҕа.

По земле проносились листья, Ыһыллар сэбирдэх ардаҕа,
А по морю - за штормом шторм, Муораҕа - көй долгун бааллара,
Эти листья тебе остались, Сэбирдэх эйиэхэ хааллаҕа,
Эти штормы достались мне. Миэхэҕэ - муора көй бааллара.
86