Page 93 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн

Ничего для тебя я не значу! Сүрэххэр мин суохпун быһыылаах!
Уходи! Не гляди, что я плачу!.. Көрүмэ ытыырбын да аны!...
И опять по дороге лесной Сыбаайба тыал курдук көтүппүт
Там, где свадьбы, бывало, летели, Түҥ ойуур сыарҕатын суолунан,
Неприкаянный, мрачный, ночной, Барабын силлиэҕэ сөрөппүт
Я тревожно уйду по метели. Өһөс уол сир ыла сорунан.
1970 г.

ГОСТЬ ЫАЛДЬЫТ
Гость молчит, Ыалдьытым саҥарбат,
и я - ни слова! мин - эбии!
Только руки говорят. Арай дьэ илиибит утарбат.
По своим стаканам снова Ыстакаан аайы хат элиэтии
Разливаем всё подряд. Толорон иһэрин умнубат.

Красным, Кыһылы,
белым үрүҥү,
и зелёным от күөҕүн
Мы поддерживаем жизнь. Олохпут аргыһа оҥостон.
Взгляд блуждает по иконам, Таҥара күлүгүн көрөҕүн,
Настроенье - хоть женись! Санааны көтөҕөр - бар ойохтон!
Я молчу, я слышу пенье, Тыҥабын буруонан тумнара
И в прокуренной груди Саҥата суох истэбин ырыаны,
Снова слышу я волненье: Ол санньыар ырыаҕа ыллара
Что же, что же впереди? Саныыбын мин күүтэр дьылҕаны.

Как же так - Дьэ тоҕо -
скажи на милость! - бу туохтан эт эрэ! -
В наши годы, милый гость, Доҕоччуок эдэркээн саастарбыт
Всё прошло и прокатилось, Дьэргэстэй ыһыаҕын күннэрэ
Пролетело, пронеслось? Көччүйэр сүпсүккэ таах ааспыт?
Красным, Кыһылга,
белым үрүҥҥэ,
и зелёным от күөҕэр
Нагоняем сладкий бред. Көрүнньүк ыраҕа ыллара.
Взгляд блуждает по иконам. Харахпыт сүүрэлии көрүөҕэ
Неужели Бога нет? Ама дуу, суох үһүө Таҥара?

91